El Barrio del Call es la antigua judería, con sus característicos callejones, recodos y arcos de piedra.
En el Centro Bonastruc se encuentra el Museo de Historia de los Judíos, que ocupa el lugar en donde en el siglo XV estaba la sinagoga y los espacios propios de la comunidad judía.
Phoebe Anna Traquair fue una artista nacida en Irlanda, que logró reconocimiento internacional por su papel en el movimiento Arts and Crafts en Escocia, como ilustradora, pintora y bordadora. Sus obras incluyeron murales a gran escala, joyas de esmalte e ilustraciones de libros.
Estos dos marcapáginas corresponden a dos de las obras de la serie de cuatro titulada "El progreso de un alma". Las cuatro obras de 180x71cm se encuentran en la Galería Nacional de Escocia y están bordadas en lino con hilo de seda y oro.
La Victoria (1902).
La Entrada (1895)
Las obras en el museo (fotos mías).
nationalgalleries: El progreso de un alma de Phoebe Anna Traquair
El museo, situado en Haarlem (Países Bajos), tiene en sus colecciones obras del Barroco de ese país. Se emplaza en un asilo de ancianos del siglo XVII. Frans Hals plasmó a varios de sus administradores en retratos colectivos. El museo recibe el nombre del pintor, del siglo XVII, más famoso de la localidad.
Se muestran el anverso-reverso de cada marcapáginas, que corresponden al anverso-reverso del elemento de la imagen
VOGALIA DE ENTOMOLOXÍA
- Acherontia atropus. Linnaeus, 1758: "Esfinxe da morte, fai referencia ao debuxo das súas costas en forma de calaveira. É a única capaz de emitir sons como defensa. De costumes nocturnas".
- Blaps sp Fabricius, 1775. "Escarabello saprófago de cor negra. Pode levar un cheiro moi penetrante e desagradable como protección ou si é molestado"..
- Arhopalus rusticus. Linnaeus, 1758. " De forma plana e cor parda, posúe uns ollos moi voluminosos. As larvas aliméntanse de madeira seca de piñeiros e abetos dos bosques de coníferas. Ten costumes crepusculares".
BOTÁNICA
- Arbustus unedo. Linnaeus, 1753. "Os seus frotos utilízanse para elaborar licores".
- Castanea sativa. Philip Millet, 1754. " Dise que foi introducido na península polos romanos, aínda que hai constancia de restos de pole e anacos de carbón, moi anteriores a estes"..
MAMÍFEROS MARIÑOS
- Phocoena phocoena. Linnaeus, 1758. "Cetáceo odontoceto moi extendido polo hemisferio norte comunmente coñecido como Toniña. Estes pequenos cetáceos adoitan vivir preto da costa".
- Mesoplodon bidens. Sowerby, 1804. "Cetáceo moi pouco frecuente nas costas españolas. Os machos adultos presentan dous grandes colmillos triangulares na mandíbula inferior".
- Ziphius cavirostris. Cuvier, 1823. "Cetáceo de tamaño medio, aprox. 6 cm de longitud, cor grisáceo. É unha especie peláxica, que vive en augas profundas superiores aos 1000 metros. Soamente está ausente nas rexións polares".
- Choneziphus leidyi. Bianucci G, Lamberto O.,Post K. y Mateus O.,2013. " É a segunda especie descuberta dentro do xénero Honeziphius. Dos 5 exemplares documentados en todo o mundo, 4 est´´an no Museo de Historia Natural da SGHN".
- Globicetus hiberus. Bianucci G., Miján I., Lamberto O., Post K. y Mateus O., 2013. "Trátase dun novo xénero dentro da familia Ziphiidae, posiblemente o máis chamativo pola súa protuberancia esférica sobre o rostro. Dos 4 exemplares documentados, 2 están no Museo de Historia Natural de SGHN".
ORNITOLOXÍA
- Anas platyrhynchos. Linnaeus, 1758. "Anátida moi abondosa pola nosa terra. O macho ten a cabeza verde e a da femia é parda. Aliméntase de plantas e máis de insectos".
- Morus bassanus. Linnaeus, 1758 " Ave mariña de grandes dimensións que apenas pousa na terra. Voa a moita altura, e cando detecta un banco de peixe pica pechando as ás antes de meterse na auga, e así pescar a súa comida".
- Pica Pica. Linnaeus, 1758 "Ave moi común en toda Europa, por terse adaptado a todo tipo de ambientes e ter unha alimentación do máis variada.: grans, ovos, insectos, etc..
- Alca torda. Linnaeus, 1758. " Esta ave distribúese dende Islandia a España. Aliméntase de peixe e son expertas nadadoras e mergulladoras. Cría en cantís e en costas rocosas".
- Pyrrhula pyrrhula. Linnaeus, 1758. " Habita nos bosques con matogueiras.. Normalmnete vai en parellas ou pequenos grupos e ten unha alimentación omnívora".
MAMÍFEROS TERRESTRES
- Capreolus capreolus. Linnaeus, 1758. "Pequeño cérvido, herbívoro e moi adaptable polo que pode ocupar hábitats moi distintos. Os machos presentan cornas de tres puntas que mudan a principios do inverno".
- Canis lupus. Linnaeus, 1758. "Mamífero carnívoro e gran depredador. Especie social que vive e caza en manadas. É un animal toténico da nosa fauna; vén sufrindo persecución dende hai cen anos".
- Rattus norvegicus. Berkenhout, 1769. " Roedor moi común en todas as áreas urbanas, aínda que tamén existe en zonas silvestres. É unha especie gregaria, nocturna e de alimentación omnívora".
- Lepus europaeus. Pallas, 1778. "É a lebre de maior tamaño da península, ten as patas raseiras e as orellas moi longas. De hábitos nocturnos, vive en zonas abertas con matogueiras e aliméntase de plantas".
- Erinaceus europaeus. Linnaeus, 1758 "Pequeno mamífero dealimentación omnívora, e hábitos nocturnos. Presenta o dorso cuberto de montóns de púas. A súa defensa é enrolarse para esconder as súas partes máis vulnerables"
MALACOLOXÍA
- Neptunea contraria. Linnaeus, 1771. "Vive nos fondos profundos de area e rocha das nosas costas".
- Chaetopleura angulata. Spengler, 1797 " Vive en zonas rochosas en ambos lados do Atlántico, alimentándose das algas que alí medran. Molusco fácilmente recoñecible polas súas características placas".
- Conus marmoreus. Linnaeus, 1758. " Pertencente á colección do almirante Claudio Montero de Gay. As cunchas foron colleitas no século XIX en Filipinas e en Cuba".
- Conus textile. Linnaeus, 1758. " Pertencente á colección do almirante Claudio Montero de Gay. As cunchas foron colleitas no século XIX en Filipinas e en Cuba".
- Cabestana cutacea. Linnaeus, 1757. " So atopadas cunchas baleiras en lugares illados de Galicia".
Museo de Historia Natural de Ferrol.
Mi agradecimiento a Pablo Torrella, que amablemente me hizo llegar los marcapáginas.